بر گرد گرد جهان
تا شاید
مردی سنگ
...
خودم با چاشنی فردوسی
پ ن:
سنگ:سنگین،کسی که خوبی را از بدی تشخیص دهد!یا همون مرد شکوفای من!!
درباره من
- شیما
- گاه بغضی تا در گلویم گره نخورد/ گاه مفهومی درک نشدنی از شک و انتظار/ گاه نگریستن پرسه های پیرامونم/ نتیجه بازوبسته شدن قیچی ای که چیزی را در من می درد/ دقایقی دزدیده/ تا کسی،تا چیزی/ راوی این گزاره/ منم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر